O mnie ...
Skąd wzięła się u mnie artystyczna pasja, chęć tworzenia?
Może „winny” temu jest czas, w którym przyszedłem na świat – czas mego dzieciństwa i wczesnej młodości, czyli druga połowa XX wieku, przepełniona kolorami sztuki użytkowej, muzyką głoszącą pochwałę miłości i piękna? Brzmi to zapewne jak truizm, każde bowiem pokolenie wspomina swe młode lata jako coś wyjątkowo pięknego i barwnego. Jednakże to pokolenie, które ja reprezentuję, przeżywało swe młodzieńcze zachwyty, słuchając równocześnie głosu rodziców. Ich wspomnienia młodych lat pokryte były szarością wojny, cierpieniem, strachem – i może to wzmocniło mój pozytywny odbiór otaczającego świata.
Poszukiwałem zatem sposobu ukazania mych artystycznych uniesień. Rzeźba w drewnie, metaloplastyka, potem grawerowanie ręczne – to początkowe formy ekspresji, pierwsze próby prezentacji mego – jak to się zwykło określać – artystycznego wnętrza. Ceramika, a następnie malowanie obrazów i miniatur, to ukoronowanie mej dotychczasowej twórczości. Gdzieś po drodze starałem się spełnić jako artysta poprzez tworzenie przedmiotów dekoracyjnych, użytkowych.
Wszystko, co tworzę, wykonywane jest z pasją, ale również ze starannością. Przyznam się, że wolę coś, co jest dobrze zrobione, niż coś, co być może jest unikalne, ale wykonane źle. Trzeba się namęczyć, by osiągnąć czysty przekaz mych autorskich wizji – nie zawsze zresztą jednoznacznych.
Inspiracji do mojej twórczości szukałem u najwybitniejszych przedstawicieli świata sztuki. Fascynowały mnie (i fascynują nadal) dzieła uznanych twórców i ich werbalne opisy rzeczywistości, a więc Pabla Picassa, Salvadora Dalego, Wassilego Kandinsky’ego czy też wybitnej Polki – Tamary Łempickiej. Nigdy ich nie doścignę, nie przestanę jednak próbować…
Janusz Czajak
„Sztuka zmywa z duszy kurz codziennego życia”
„Nie obawiaj się doskonałości, nigdy jej nie osiągniesz”